Hoogte bepalen van de ontslagvergoeding | Werk en Inkomen

Kantonrechtersformule voor hoogte ontslagvergoeding

De kantonrechtersformule bestaat in principe uit drie delen die met elkaar worden vermenigvuldigd om tot de uiteindelijke hoogte van de ontslagvergoeding te komen.

• Deel 1: het aantal gewogen dienstjaren. Elk jaar wat gewerkt wordt tussen de 18 en de 40 jaar telt voor 1. Elk jaar tussen de 40 en de 50 telt voor 1.5 en elk jaar boven de 50 telt voor 2. Zo heeft een werknemer van 59 met 33 dienstjaren dus (9x2) + (10x1.5) + (14x1) = 47 gewogen dienstjaren.

• Deel 2: de beloning. Dit is de maandelijkse vast bruto beloning, dus de vaste inkomensbestanddelen als het basis maandsalaris, vakantiegeld, 13e maand en/of persoonlijke toeslagen.
• Deel 3: de correctiefactor. Meestal is deze correctiefactor gelijk aan 1. Als hij hiervan afwijkt zal dat te maken hebben met de verwijtbaarheid van het ontslag en zal hij schommelen tussen de 0.5 (verwijtbaarheid ligt bij werknemer) en de 2.0 (verwijtbaarheid ligt bij werkgever).

Vervolgens worden deze drie delen dus met elkaar vermenigvuldigd om de hoogte vast te stellen van de ontslagvergoeding.

Suppletiemethode voor bepalen ontslagvergoeding

De suppletiemethode zorgt ervoor dat u als aanvullig op uw WW-uitkering en WIA-uitkering een bedrag krijgt zodat u alsnog een bepaald norminkomen zal verdienen.

Het geldt dus als soort van aanvulling op de uitkering die u krijgt wegens ontslag, en zal gelden tot uw pensioen.